“เดอะ เบิร์ช” เล่าย้อนความหลังสมัยค้าแข้ง

อลัน “เดอะ เบิร์ช” เบิร์ชนัลล์ อดีตตำนานนักเตะ และ ทูตสโมสรเลสเตอร์ ซิตี้ เปิดใจเกี่ยวกับช่วงเวลาแห่งความทรงจำ สมัยที่ยังคงค้าแข้งกับทีม “จิ้งจอกสยาม”

พวกเราพยายามหาอะไรทำ ทำให้ตัวเองยุ่งเข้าไว้ ช่วงต้นสัปดาห์ ผมเลยเดินเข้าไปหาความทรงจำเก่าๆ ในโรงรถ ซึ่งมันน่าประทับใจมาก

ผมคิดว่ามันดีมากๆ กับการเล่าเรื่องของผม ให้หลานฟัง ว่าปู่ของเขาเคยยอดเยี่ยมแค่ไหนกับการเล่นฟุตบอล และในเวลานี้ ปู่ของเขาก็มาใช้เวลากับเขา และพูดถึงช่วงเวลาแห่งความทรงจำเหล่านั้น

ทีมสื่อของสโมสรได้สอบถามผมว่า จะขอเอาภาพบางภาพจากโทรศัพท์๋ของผมไปได้ไหม แต่พวกเขาจะไม่เผยแพร่มัน พวกเขาโชคดีมากนะครับ ที่ผมสามารถตอบพวกเขาทางโทรศัพท์มือถือได้ ผมใช้กล้องยังแทบจะไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ!

พวกเขาขอให้ผมเล่าเรื่องของผมให้ฟัง ผมบอกได้อย่างเดียวคือ ผมแทบจะจำไม่ได้แล้วว่าผมเคยแข็งแกร่งแค่ไหน ตอนที่ผมยังเล่นอยู่

มีภาพหนึ่งที่ผมกระโดดขึ้นโหม่ง และตัวของผมอยู่เหนือคานด้วยซ้ำ แต่เดี๋ยวนี้แค่เดินขึ้นบันไดผมก็ลำบากแล้ว

ยังมีสิ่งของอีกหลายอย่างในช่วงหลายสิบปีก่อน เป็นความทรงจำของผมที่กริฟฟิน ผับ ใน สวิธแลนด์ และทางเดินในผับแห่งนั้น ที่มีของที่ระลึกเกี่ยวกับเลสเตอร์เอาไว้

มันมีจดหมายจากบรรดาผู้จัดการทีมในดิวิชั่น 1 เดิม จดหมายเหล่านั้นถูกเก็บใส่กรอบไว้อย่างดี เช่นเดียวกับหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์เรื่องเกี่ยวกับผม ถ้าผมมีโอกาสผมจะมาแบ่งปันเรื่องราวเหล่านั้นกับคุณ

มันเป็นผับที่มีชื่อเสียง และได้รับความนิยม ครั้งหนึ่งพวกเราเคยฉลองด้วยกัน เราเคยมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมด้วยกันที่ ฟิลเบิร์ต สตรีท

คุณคงอดไม่ได้ที่จะย้อนกลับไปนึกถึงความทรงจำเหล่านั้น มันทำให้ผมยิ้มกว้างออกมา ผมอดไม่ได้ที่จะแบ่งปันมันกับคุณ แต่อย่าคาดหวังให้ผมถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์นะ!

วันนี้ (30 พฤษภาคม) มันเป็นวันแห่งความทรงจำที่สตีฟ วอลช์ ทำ 2 ประตู เอาชนะดาร์บี้ เคาน์ตี้ ที่เวมบลีย์ในเกมนัดชิงเพลย์ออฟ ปี 1994

วอลชี่เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก เป็นที่สุดของนักเตะ เขาคือคนของเลสเตอร์ ซิตี้ แต่อีกเรื่องที่เขาทำได้หลายครั้ง นั่นคือการสะสมใบแดง

แต่เกมนั้นที่เวมบลีย์ มันเป็นวันของเขา และเขาถูกเรียกว่ามิสเตอร์เลสเตอร์ ซิตี้ เพราะเขามักจะโดดเด่นอย่างถูกที่ถูกเวลาเสมอ

ยุคของผมมันยอดเยี่ยมใช่ไหมล่ะครับ และการฉลองหลังจบเกมที่เวมบลีย์มันพิเศษเหลือเกิน ผมเคยจองสนามเพื่อเฉลิมฉลองหลังจบเกม พวกเราคือครอบครัวขนาดใหญ่

สิ่งหนึ่งที่ผมเพิ่งนึกได้เหมือนกันคือ หลังจากคว้าชัยชนะ หรือคว้าแชมป์ ช่วงเวลาที่กลับจากลอนดอน สู่เลสเตอร์ เมื่อเราใกล้เดินทางถึง เราจะเห็นสีน้ำเงินเต็มสองฟากท้องถนน

ธงของเลสเตอร์ ซิตี้ อยู่ตามสะพาน และถูกโบกสะบัดไปทั่ว พวกเขาพร้อมต้อนรับฮีโร่ของพวกเรากลับบ้าน

ในฐานะนักฟุตบอล คุณคงขอแค่นี้ รู้สึกถึงความรักและความภาคภูมิใจจากแฟนบอล เฉลิมฉลองร่วมกัน คุณย่อมมีความสุขที่ได้เห็นว่า ศัตรูของคุณอาจกลายเป็นเพื่อนของคุณได้!

นั่นคือวันที่พิเศษสุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร อย่าเพิ่งเบื่อถ้าคุณจะเห็นเรื่องราวเก่าๆ ของสโมสรถูกโพสต์ลงไป เพราะนั่นคือวันแห่งชีวิตของพวกเรา

เช่นเดิมครับ ขอให้ทุกท่านปลอดภัย ดูแลซึ่งกันและกัน มันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับหลายๆ คน แต่ครอบครัวเลสเตอร์ ซิตี้ของเรา จะยังจับมือกันไว้ให้แน่น และปรับตัวเข้ากับการใช้ชีวิตในรูปแบบใหม่

ดูแลตัวเองนะครับ

เดอะ เบิร์ช